Een tenniselleboog, ook bekend als epicondylitis lateralis, is een aandoening die vaak het gevolg is van overbelasting van de spieren en pezen die verantwoordelijk zijn voor het strekken van de hand en pols. Hoewel de aandoening vooral bekend staat vanwege sporters zoals tennissers, kan het ook voorkomen bij mensen die regelmatig herhalende bewegingen uitvoeren met hun handen en armen, zoals bijvoorbeeld muzikanten, handwerkers en kantoorsalaris. Gelukkig zijn er een aantal effectieve oefeningen die kunnen helpen bij de behandeling en herstel van een tenniselleboog. Deze oefeningen zijn ontworpen om de spieren te strekken en te versterken, om de pijn te verminderen en het herstel te versnellen.
Wat is een Tenniselleboog?
Een tenniselleboog ontstaat wanneer de spieren en pezen aan de buitenkant van de elleboog worden overbelast, meestal door herhalende bewegingen. De belangrijkste oorzaak is de overbelasting van de strekspieren van de pols, die zich aansluiten op de elleboog. Deze spieren worden vaak gebruikt bij activiteiten die het aanspannen van de hand en pols vereisen. De pijn die bij deze aandoening optreedt, wordt meestal gevoeld aan de buitenkant van de elleboog en kan uitstralen naar de onderarm.
Het is belangrijk om te begrijpen dat een tenniselleboog niet altijd direct gerelateerd is aan het spelen van tennissen. Veel mensen met deze aandoening zijn actief in andere sporten of werkzaam in beroepen waarbij herhalende bewegingen aan hun handen en armen voorkomen. Deze aandoening is dus algemeen van aard en kan voorkomen bij zowel sporters als niet-sporters.
Het Belang van Oefentherapie
De behandeling van een tenniselleboog begint meestal met oefentherapie. Oefeningen zijn een essentieel onderdeel van de herstelproces en worden vaak gecombineerd met andere fysiotherapeutische interventies zoals massage, taping en elektrotherapie. De doelstelling van deze oefeningen is om de spieren en pezen te strekken en te versterken, zodat de belasting op de elleboog kan worden verminderd en de pijn kan worden verminderd.
De oefeningen worden meestal 2 tot 3 keer per dag uitgevoerd en moeten uitgevoerd worden zonder dat de klachten toenemen. Het is belangrijk om te luisteren naar je lichaam en de oefeningen aan te passen aan je eigen toestand. Als een oefening pijn veroorzaakt of de klachten verergert, is het beter om deze te vermijden of aan te passen in samenwerking met een fysiotherapeut.
Strekoefeningen voor de Onderarmspieren
Strekken is een belangrijke component van de behandeling van een tenniselleboog. Door de spieren en pezen aan de buitenkant van de elleboog te strekken, kan de spanning worden verminderd en kan de bewegingsomvang worden verbeterd. Een veelgebruikte strekoefening is de tenniselleboog stretch. Deze oefening wordt uitgevoerd door de elleboog naar voren te brengen op schouderhoogte, met de handrug naar het plafond gericht. Vervolgens trekt men met de andere hand de vingers naar beneden, zodat de handpalm naar het lichaam wijst. Het is belangrijk om tijdens deze oefening een mild tot middelmatige stretch in de spieren te voelen, zonder dat de pijn toeneemt. Deze stretch wordt 15 seconden aangehouden en herhaald 4 keer.
Een andere strekoefening is het knikje, waarbij men zit of staat en de kin licht naar beneden brengt, zodat er een stretch in de nek ontstaat. Deze oefening wordt 2 seconden aangehouden en herhaald 10 keer. Deze oefening helpt om eventuele houdingsproblemen in de nek en schouders aan te pakken, die vaak gerelateerd zijn aan een tenniselleboog.
Versterkingsoefeningen voor de Onderarm
Naast strekoefeningen zijn versterkingsoefeningen even belangrijk bij de behandeling van een tenniselleboog. Door de spieren in de onderarm te versterken, kan de belasting op de elleboog worden verminderd en kan de stabiliteit van de pols worden verbeterd. Een veelgebruikte versterkingsoefening is het verstevigen van de buigspieren in de hand. Deze oefening wordt uitgevoerd door de onderarm op een tafel te leggen met de hand met de palm naar boven over de rand. Vervolgens legt men een gewichtje in de hand (zoals een halter of een waterfles) en heft het langzaam op door de pols te buigen. De oefening wordt 15 keer herhaald.
Een andere versterkingsoefening is het verstevigen van de strekspieren in de hand. Deze oefening wordt uitgevoerd in dezelfde positie, maar met de handpalm naar beneden gericht. Hierbij trekt men de hand gecontroleerd naar boven en laat het weer zakken. Ook deze oefening wordt 15 keer herhaald.
Integratie van Oefeningen in Dagelijks Leven
Om de oefeningen effectief te maken, is het belangrijk om ze te integreren in het dagelijks leven. Dit betekent dat de oefeningen niet alleen worden uitgevoerd tijdens een fysiotherapie sessie, maar ook thuis of op het werk. Door de oefeningen regelmatig uit te voeren, kan het herstelproces worden versneld en kan het risico op herhaling van de aandoening worden verminderd.
Het is ook belangrijk om de techniek van de oefeningen correct uit te voeren. Een fysiotherapeut kan hierbij uitleg geven en eventueel video’s of instructies aanreiken, zodat men thuis kan oefenen. Deze video’s zijn vaak beschikbaar op fysiotherapie websites of via de website "rehab my patient".
De Rol van Fysiotherapeutische Behandeling
Hoewel oefeningen een essentieel onderdeel zijn van de behandeling van een tenniselleboog, zijn er ook andere fysiotherapeutische interventies die kunnen worden ingezet. Deze interventies kunnen helpen bij het verminderen van de pijn en het versnellen van het herstelproces. Voorbeelden van deze interventies zijn:
- Weke delen massage: Deze massage helpt bij het verminderen van de spanning in de spieren en pezen en kan de bloedcirculatie verbeteren.
- Shockwave therapie: Deze therapie gebruikt geluidsgolven om de pijn te verminderen en de genezing te stimuleren.
- Elektrotherapie: Deze therapie gebruikt elektrische stroom om de pijn te verminderen en de spieractiviteit te stimuleren.
- Medical taping of easytaping: Deze techniek gebruikt tape om de spieren en pezen te ondersteunen en de belasting op de elleboog te verminderen.
- Bracing: Een elleboogsbandje kan helpen bij het ondersteunen van de elleboog en het verminderen van de belasting.
- Gewricht mobilisatie: Deze techniek helpt bij het verbeteren van de bewegingsomvang en het verminderen van de pijn.
- Ijs of warmte therapie: Deze therapie helpt bij het verminderen van de pijn en de ontsteking.
- Houdingscorrectie: Het corrigeren van houdingsproblemen kan helpen bij het verminderen van de belasting op de elleboog.
- Behandeling van gerelateerde klachten: Houdingsproblemen in de nek, schouder of bovenrug kunnen gerelateerd zijn aan een tenniselleboog en moeten worden aangepakt.
- Advies: Het geven van advies over training en activiteit aanpassingen kan helpen bij het verminderen van de belasting op de elleboog.
- Sporttechniek correctie: Het corrigeren van de sporttechniek kan helpen bij het verminderen van de belasting op de elleboog.
- Anti-inflammatoir advies: Het geven van advies over het gebruik van anti-inflammatoire middelen kan helpen bij het verminderen van de pijn en de ontsteking.
De Rol van Medische Behandeling
Als de fysiotherapeutische behandeling niet aanslaat, kan er overgeschakeld worden op medische behandeling. Deze behandeling kan bestaan uit het gebruik van medicatie, corticosteroïdinjecties of een verwijzing naar een gespecialiseerde arts. In uiterst zeldzame gevallen kan er een operatie worden uitgevoerd. Het is belangrijk om te weten dat de succeskans van elke behandeling ongeveer 70% is, wat betekent dat niet iedereen dezelfde uitkomst zal ervaren.
Een onderzoek uit 2013 heeft aangetoond dat corticosteroïdinjecties op korte termijn een sterke pijnvermindering kunnen geven, maar dat de patiënten op langere termijn statistisch significant minder goed opknappen. De verschillen zijn echter zo klein dat het de vraag is of ze klinisch relevant zijn. Dit betekent dat het gebruik van corticosteroïdinjecties moet worden afwegend overwogen en dat het niet altijd de beste keuze is.
Het Belang van Preventie
Naast de behandeling van een tenniselleboog is het ook belangrijk om te letten op preventie. Door de belasting op de elleboog te verminderen en de spieren en pezen te versterken, kan het risico op het ontwikkelen van een tenniselleboog worden verminderd. Dit kan gedaan worden door het uitvoeren van oefeningen zoals beschreven, het aanpassen van training en activiteit, en het corrigeren van sporttechniek en houding.
Het is ook belangrijk om te letten op de techniek bij het spelen van sporten zoals tennissen. Factoren zoals het gebruik van een te zwaar racket, een verkeerde grip of een verkeerde bespanning kunnen bijdragen aan het ontwikkelen van een tenniselleboog. Door deze factoren te corrigeren, kan het risico op het ontwikkelen van een tenniselleboog worden verminderd.
Conclusie
Een tenniselleboog is een aandoening die kan worden behandeld met oefeningen en andere fysiotherapeutische interventies. Door de spieren en pezen aan de buitenkant van de elleboog te strekken en te versterken, kan de pijn worden verminderd en het herstelproces worden versneld. Het is belangrijk om de oefeningen regelmatig uit te voeren en de techniek correct uit te voeren. Daarnaast is het belangrijk om gerelateerde klachten zoals houdingsproblemen in de nek, schouder of bovenrug aan te pakken en eventueel medische behandeling in overweging te nemen. Door het integreren van deze oefeningen in het dagelijks leven en het letten op preventie, kan het risico op herhaling van de aandoening worden verminderd.