Een gebroken onderarm kan een behoorlijk hinderlijk letsel zijn, zowel in termen van fysieke beperkingen als in de psychologische impact die het kan hebben. Het lichaam reageert snel op immobilisatie, wat leidt tot verlies van kracht en beweeglijkheid in de betrokken spieren en gewrichten. Het is daarom essentieel om tijdens het herstelproces aanvullende maatregelen te nemen om complicaties te voorkomen en het herstel te versnellen. Fysiotherapie, gecombineerd met gerichte oefeningen, speelt een centrale rol in dit proces. In dit artikel bespreken we de belangrijkste oefeningen en fysiotherapeutische strategieën die essentieel zijn bij de revalidatie van een gebroken onderarm.
Het belang van vroegtijdige interventie bij een gebroken onderarm
Wanneer een patiënt een breuk van de onderarm heeft, is het van groot belang om de behandeling niet te vertragen. Immobilisatie, zoals het gebruik van een gipsverband, kan nuttig zijn om de heeling te bevorderen, maar het heeft ook narekenslagen. Na een paar dagen van onbeweging kunnen spieren snel atrofieën, gewrichten stijf worden en de doorbloeding verslechteren. Dit kan het herstelproces vertragen en in sommige gevallen zelfs negatief beïnvloeden.
Fysiotherapie is daarom vaak een essentieel onderdeel van de behandeling. De fysiotherapeut bepaalt niet alleen de geschiktheid van de oefeningen, maar helpt ook om het herstelproces te optimaliseren. Door middel van een aantal technieken, zoals soft-tissue massage, gewrichtsmobilisatie en dry needling, kan de therapeut de spierbeweeglijkheid verbeteren en eventuele ontstekingen verminderen. Daarnaast zijn er ook gerichte oefeningen die gericht zijn op de herstel van de beweeglijkheid en kracht van de arm, zodat de patiënt zo snel mogelijk zijn of haar dagelijks functioneren kan hervatten.
Gerichte oefeningen voor het herstel van een gebroken onderarm
Bij een gebroken onderarm zijn er verschillende oefeningen die essentieel zijn om de beweeglijkheid en kracht te behouden of opnieuw te verkrijgen. Deze oefeningen moeten altijd pijnvrij worden uitgevoerd en mogen geen toename van klachten veroorzaken. Hieronder volgt een overzicht van enkele belangrijke oefeningen, indien toegestaan door de behandelende arts of fysiotherapeut.
1. Elleboog buiging en strekking
Deze oefening helpt om de beweeglijkheid van het ellebooggewricht te behouden. De patiënt moet rechtop staan en de arm langs het lichaam buigen en strekken, zolang dit pijnvrij is. Het doel is om een milde tot middelmatige stretch te voelen in de elleboog, zonder dat er pijn of klachten optreden. De oefening wordt 10 keer herhaald, opnieuw zolang het pijnvrij is.
2. Puls buiging en strekking
Voor deze oefening wordt de onderarm op een tafel gelegd, zodat de hand over de rand hangt. De patiënt buigt de pols en vingers naar beneden, terwijl de onderarm stil op de tafel blijft liggen. Vervolgens worden de vingers en pols weer naar boven gebracht. Deze oefening helpt bij het behouden van de beweeglijkheid van de voorarm en pols. Ook deze oefening wordt 10 keer uitgevoerd, mits pijnvrij.
3. Voorarm rotatie
De patiënt buigt de elleboog in een hoek van 90 graden, zodat de hand voorwaarts wijst. Vervolgens draait de handpalm langzaam naar beneden, zover dit pijnvrij is. Het doel is om een milde tot middelmatige stretch in de voorarm te voelen. Deze oefening wordt 10 keer herhaald, opnieuw zolang het pijnvrij is.
4. Tennisbal squeeze
Deze oefening is gericht op het behouden van de kracht in de hand. De patiënt houdt een tennisbal in de hand en knijpt zo hard mogelijk, zonder dat de pijn ten hoogte van de elleboog toeneemt. De oefening wordt 5 seconden lang volgehouden en wordt 10 keer herhaald.
5. Zijwaartse pols buiging
Bij deze oefening wordt de handpalm naar beneden gericht en de pols wordt zijwaarts gebogen, zover dat dit pijnvrij is. Deze oefening helpt bij het behouden van de beweeglijkheid van de pols. Ook deze oefening wordt 10 keer herhaald, opnieuw zolang het pijnvrij is.
Daarnaast zijn er ook een aantal andere oefeningen die kunnen worden uitgevoerd, zoals handoefeningen zoals “top op top”, “volledige vuist”, “duim buigen”, “piano spelen” en “dakje maken”. Deze oefeningen zijn vooral nuttig bij een gedeeltelijke immobilisatie en helpen om de spieren in de hand actief te houden.
Het is aan te raden om deze oefeningen meerdere keren per dag uit te voeren, zolang het pijnvrij is. De oefeningen kunnen ook worden gevolgd via instructievideo’s, die soms beschikbaar zijn via de zorgaanbieder of fysiotherapiecentrum.
Fysiotherapeutische behandelingen bij een gebroken onderarm
Niet alleen de oefeningen zijn van belang in het herstelproces, ook andere fysiotherapeutische behandelingen spelen een rol. Deze behandelingen worden vaak gebruikt om de herstelproces te ondersteunen, de spierbeweeglijkheid te verbeteren en eventuele ontstekingen of spierverstijvingen te verminderen. Hieronder volgt een overzicht van enkele van deze behandelmethoden.
1. Weke delen massage
Een weke delen massage helpt bij het verminderen van spierverstijving en het verbeteren van de bloedcirculatie. Deze techniek wordt vaak gebruikt om spierpijn en spierkrampen te verminderen en het herstelproces te versnellen.
2. Gewricht mobilisatie
Bij gewricht mobilisatie wordt het gewricht door de therapeut in een bepaalde richting verplaatst, zodat de beweegbaarheid wordt verbeterd. Deze techniek is vooral nuttig bij het herstel van gewrichten die zijn verlamd door immobilisatie.
3. Dry Needling therapie
Dry needling is een techniek waarbij een dunne naald wordt ingebracht in specifieke triggerpunten in de spieren. Dit helpt om spierpijn en spierverstijving te verminderen en de bloedcirculatie te verbeteren. De techniek wordt vaak gebruikt bij spierpijn die het gevolg is van een breuk of het herstelproces.
4. Triggerpointtherapie
Triggerpointtherapie is een vorm van manuele therapie waarbij de therapeut druk uitoefent op specifieke spierpunten om pijn en spierverstijving te verminderen. Deze techniek is vaak effectief bij chronische spierpijn en spierverstijving.
5. Elektrotherapie
Elektrotherapie, zoals het gebruik van ultrasound of tenelectrodes, kan worden gebruikt om de heeling te versnellen, pijn te verminderen en de spierbeweeglijkheid te verbeteren. Deze techniek wordt vaak gebruikt in combinatie met andere fysiotherapeutische behandelingen.
6. Medical taping of easytaping
Taping is een techniek waarbij een speciaal elastisch verband wordt gebruikt om de spieren en gewrichten te ondersteunen. Het helpt bij het verbeteren van de bewegingscoördinatie en het verminderen van pijn. Het is een nuttige techniek in de vroege fase van het herstelproces.
7. Bracing
Bracing of het gebruik van een ondersteunend verband kan helpen bij het beperken van de bewegingsamplitude van het gewricht, vooral in de vroege fase van het herstel. Het helpt bij het voorkomen van verder letsel en ondersteunt het gewricht tijdens de revalidatie.
8. Progressieve oefeningen
Progressieve oefeningen zijn een essentieel onderdeel van het herstelproces. Deze oefeningen worden geleidelijk ingevoerd, zodat de spieren en gewrichten langzaam weer kracht en beweeglijkheid krijgen. De oefeningen worden meestal 3 keer per dag uitgevoerd en moeten pijnvrij zijn.
9. Advies en aanpassingen in training en activiteit
De fysiotherapeut geeft ook advies over aanpassingen in dagelijkse activiteiten en training. Dit helpt om het risico op herletsel te verminderen en het herstelproces te optimaliseren. Het kan bijvoorbeeld gaan om het vermijden van zware gewichten of het gebruik van een andere techniek bij sportactiviteiten.
Aanvullende maatregelen en herstelstrategieën
Naast fysiotherapie en gerichte oefeningen zijn er ook een aantal aanvullende maatregelen die essentieel zijn bij het herstelproces van een gebroken onderarm. Deze maatregelen kunnen helpen bij het verminderen van pijn, het voorkomen van complicaties en het optimaliseren van het herstelproces.
1. Houding en immobilisatie
Het is belangrijk om de arm in een correcte houding te houden, zodat de heeling van de breuk niet wordt verstoord. Dit kan bijvoorbeeld worden bereikt door een mitella of een gipsverband te gebruiken. Het is aan te raden om de arm boven het hart te houden, zodat de zwelling wordt beperkt.
2. Pijnmanagement
Pijnmanagement is een essentieel onderdeel van het herstelproces. Het is belangrijk om de pijn te beheren, zodat de patiënt zijn of haar oefeningen en dagelijkse activiteiten kan uitvoeren. Dit kan bijvoorbeeld worden bereikt door pijnstillers te gebruiken, zoals paracetamol of ibuprofen.
3. Reguliere controle bij de behandelende arts
Het is aan te raden om regelmatig bij de behandelende arts te controleren, zodat eventuele complicaties op tijd worden opgemerkt en de herstelproces kan worden gevolgd. Dit helpt bij het optimaliseren van het herstelproces en het voorkomen van eventuele problemen.
Conclusie
Een gebroken onderarm is een ernstig letsel dat kan leiden tot fysieke beperkingen en psychologische impact. Het is daarom essentieel om tijdens het herstelproces gerichte maatregelen te nemen om de heeling te versnellen en complicaties te voorkomen. Fysiotherapie, gecombineerd met gerichte oefeningen, speelt een centrale rol in dit proces. Door middel van een aantal technieken, zoals soft-tissue massage, gewrichtsmobilisatie en dry needling, kan de therapeut de spierbeweeglijkheid verbeteren en eventuele ontstekingen verminderen. Daarnaast zijn er ook een aantal gerichte oefeningen die essentieel zijn om de beweeglijkheid en kracht van de arm te behouden of opnieuw te verkrijgen.
Het is aan te raden om deze oefeningen meerdere keren per dag uit te voeren, zolang het pijnvrij is. De oefeningen kunnen ook worden gevolgd via instructievideo’s, die soms beschikbaar zijn via de zorgaanbieder of fysiotherapiecentrum. Daarnaast zijn er ook aanvullende maatregelen, zoals het gebruik van een gipsverband, het beheren van pijn en het voorkomen van complicaties, die essentieel zijn bij het herstelproces.