Kalk in de schouderpees: begrijpen, behandelen en oefenen voor herstel

Bij schouderklachten is kalkvorming in de schouderpees, ook bekend als tendinitis calcarea, een veelvoorkomende oorzaak van pijn en beperking in bewegingsmogelijkheid. Deze aandoening ontstaat vaak bij mensen vanaf de leeftijd van 40 jaar en kan zich uiten in drie fasen: groei, rust en oplosfase. In de laatste fase, waarin de kalk begint te verdwijnen, kan het hevige pijn veroorzaken, maar het is ook het begin van het herstelproces. Het begrijpen van deze fasen en het juiste gebruik van oefeningen, behandelingen en herstelstrategieën is essentieel om langdurige klachten te voorkomen.

In dit artikel bespreken we de aard van kalkvorming in de schouderpees, de symptomen die ermee gepaard gaan en de beschikbare behandelingen. Bovendien geven we een overzicht van oefeningen en revalidatiestrategieën, gebaseerd op het onderzoek en ervaringen uit de praktijk. Het doel is om patiënten en fysiotherapeuten in staat te stellen een gerichte aanpak te kiezen die zowel de fysieke als functionele herstel ondersteunt.

Wat is kalk in de schouderpees?

Kalkvorming in de schouderpees, of tendinitis calcarea, is het resulterende effect van calciumafzettingen in de pees. Deze calciumkristallen kunnen in de loop van de tijd samensmelten tot een vaste massa. Ondanks dat calcium een essentieel element is voor het lichaam (bijvoorbeeld voor het skelet en tanden), kan zijn onaanvaardbare opstapeling in de pees leiden tot ontsteking en pijn.

De oorzaak van kalkvorming is niet volledig duidelijk. Het wordt vermoed dat degeneratie van de pees en langdurige overbelasting belangrijke factoren zijn. Bovendien zijn er individuele verschillen: sommige mensen ontwikkelen kalk in hun pezen zonder enige symptoom, terwijl anderen er ernstige klachten aan ondervinden.

Fasen van kalkvorming

De ontwikkeling van kalk in de schouderpees verloopt in drie stappen:

  1. Groeifase: De kalkafzetting begint klein en wordt geleidelijk groter. Deze fase is vaak asymptomatisch.
  2. Rustfase: De kalk is volledig gevormd en heeft een vaste grootte bereikt. Deze fase kan wisselende klachten veroorzaken, zoals pijn bij bepaalde bewegingen.
  3. Oplosfase: De kalk begint te verdwijnen, wat pijn kan veroorzaken. In deze fase kan de kalk soms in de slijmbeurs doordringen, wat leidt tot hevige pijn. Dit is echter ook het begin van het herstel, omdat het lichaam de kalk geleidelijk oplost.

Symptomen en klachten bij kalk in de schouder

Niet iedereen met kalk in de schouderpees ondervindt klachten. Bij personen die wél symptomen ervaren, kunnen deze variëren van lichte pijn bij bepaalde bewegingen tot zeer heftige pijn die ook bij rust voelt.

Een typische klacht is pijn bij het horizontaal heffen van de arm, wat vaak optreedt bij activiteiten als bijvoorbeeld het uitwassen van de haren of het bereiken van een voorwerp op een plank. De pijn kan wisselend zijn, met momenten van intensiteit gevolgd door perioden van minder last.

De oplosfase van kalk kan acute pijn veroorzaken, vooral als de kalk in de slijmbeurs doordringt. In deze fase kan de pijn zo hevig zijn dat het moeilijk wordt om de arm te bewegen. Gelukkig is de oplosfase meestal tijdelijk en leidt het tot een geleidelijk herstel.

Diagnose van kalk in de schouderpees

De diagnose van kalk in de schouderpees wordt meestal gemaakt op basis van beeldvormende methoden, zoals echografie. Deze techniek maakt het mogelijk om de aanwezigheid en vorm van kalkafzettingen nauwkeurig in beeld te brengen. Ook een bewegingsonderzoek is essentieel om te bepalen of de klachten daadwerkelijk door kalk worden veroorzaakt.

Omdat kalk in de pees niet altijd klachten veroorzaakt, is een duidelijke diagnose belangrijk om de juiste behandeling te kiezen. In sommige gevallen kan een fysiotherapeut het beste inschatten of de klachten inderdaad gerelateerd zijn aan kalkafzettingen.

Behandelingen bij kalk in de schouderpees

De keuze van behandeling hangt af van de fase van kalkvorming en de ernst van de klachten. Er zijn verschillende aanpakken mogelijk, variërend van conservatieve behandelingen tot interventies zoals barbotage of lavage.

1. Rust en medicatie

In de beginfase wordt vaak aanbevolen om rust te nemen en eventueel pilsprescripties te volgen, zoals NSAID’s (niet-steroïde ontstekingsremmers) om pijn en ontsteking te verminderen. Deze aanpak is vooral geschikt bij lichte klachten of als het lichaam zichzelf al begint te herstellen.

2. Fysiotherapie

Fysiotherapie speelt een essentiële rol in de herstelproces. Oefentherapie helpt bij het verbeteren van de beweging, het verhinderen van stijfheid en het herstel van de peesfunctie. Oefeningen worden meestal aangepast aan de fase van de kalkafzetting.

Bij chronische klachten of rozen schouder kan fysiotherapie worden uitgebreid met manuele technieken en oefeningen die het bewegingsbereik vergroten.

3. Barbotage en lavage

Bij hoge pijnintensiteit of wanneer rust en oefentherapie niet voldoende zijn, kan een barbotage of lavage worden overwogen. Deze interventies bestaan uit het aanspuiten of verwijderen van kalk via een naald.

Barbotage

Bij barbotage wordt de kalk aangeprikt en gedeeltelijk verwijderd. Dit wordt vaak gedaan onder verdoving, en er wordt corticosteroïde ingespoten om ontsteking te voorkomen. De behandeling kan pijnlijk zijn, maar leidt vaak tot langdurige pijnvermindering.

Lavage

Lavage wordt meestal uitgevoerd in de resorptiefase, waarin de kalk zacht is geworden. Hierbij wordt de kalk gespoeld met een zoutoplossing. Net als bij barbotage wordt een corticosteroïde-injectie toegediend om ontsteking te verminderen.

4. Shockwave-therapie

Extracorporeale shockwave-therapie (ESWT) is een non-surgische behandeling die gebruikt wordt bij zowel calcifieke als niet-calcifieke tendinopatie. De effectiviteit van deze behandeling is onderzocht in meerdere studies, met gemengde resultaten. De aanbeveling is om ESWT te overwegen als conservatieve behandelingen niet voldoen.

5. Chirurgie

Surgery is een laatste mogelijkheid en wordt alleen overwogen als alle andere behandelopties zijn uitgeput en de klachten blijven aanhouden. Chirurgie kan nodig zijn om de kalk volledig te verwijderen of om andere complicaties, zoals rozen schouder, te behandelen.

Oefeningen bij kalk in de schouderpees

Oefeningen zijn een belangrijk onderdeel van de revalidatie. Het doel is om beweglijkheid te verbeteren, pijn te verminderen en de functie van de schouder te herstellen. Oefeningen moeten aangepast worden aan de fase van kalkvorming en de ernst van de klachten.

1. Bewegingsoefeningen in rustfase

In de rustfase, waarin de kalk een vaste vorm heeft en de pijn wisselend is, zijn passieve en lichte actieve oefeningen meestal geschikt. Deze oefeningen helpen om stijfheid te voorkomen en de bewegingsmogelijkheid te behouden.

Voorbeeld van oefeningen: - Schouderdraaien: Zittend of staand, draai de schouder vooruit en achteruit in een vloeiende beweging. - Armhoogtebeweging: Langzaam en met controle heffen en laten zakken van de arm in het horizontale vlak. - Schouderglijden: Glijden van de schouder langs de zijkant van het lichaam en naar voren.

2. Oefeningen in oplosfase

In de oplosfase, waarin de kalk begint te verdwijnen, is het mogelijk om lichtere actieve oefeningen toe te voegen. Deze oefeningen helpen bij het versterken van de schouderpees en het verbeteren van de controle over de bewegingen.

Voorbeeld van oefeningen: - Schouderopheffing met gewicht: Gebruik een licht gewicht (100-200 gram) om de schouder op te heffen in een gestrekte positie. - Armhoogtebeweging met gewicht: Gebruik een licht gewicht om de arm op te heffen in een horizontale lijn. - Scapulare stabilisatie: Oefeningen die gericht zijn op de rugleliek en de schouderbladstabiliteit, zoals schouderblad-opheffing en -daling.

3. Oefeningen na barbotage of lavage

Na een barbotage of lavage is het belangrijk om de pees niet overbelast te nemen. In de eerste weken tot maanden kan de schouder gevoelig zijn. Fysiotherapie helpt bij het herstel van de beweging en het versterken van de pees.

Voorbeeld van oefeningen: - Passieve bewegingen: Voert uitzonderlijk lichte bewegingen uit onder begeleiding van een fysiotherapeut. - Stabilisatieoefeningen: Oefeningen die gericht zijn op de schouderbladstabiliteit en het verbeteren van de coördinatie. - Krachttraining: In latere stadia kan krachttraining worden ingevoerd, met licht gewicht en hoge herhalingen.

4. Oefeningen bij rozen schouder

Bij rozen schouder (adhesieve capsulitis) is het doel van de oefeningen om bewegingsbeperkingen te verminderen en pijn te verminderen. Deze oefeningen moeten voorzichtig worden uitgevoerd en worden vaak begeleid door een fysiotherapeut.

Voorbeeld van oefeningen: - Schouderdraaien met band: Gebruik een elastische band om passieve draaiingen uit te voeren. - Armhoogtebeweging met lichaamsspoor: Gebruik de andere arm om de gewonde arm zachtjes te leiden in een horizontale lijn. - Schouderligging: Lig op de zijkant en gebruik het gewicht van het lichaam om lichte bewegingen te maken.

Psychologische en mindset-aspecten

Hoewel dit artikel zich primair richt op fysiologische en functionele aspecten, is het belangrijk om ook psychologische en mindset-aspecten te benadrukken. Pijn en beperkingen kunnen leiden tot frustratie, vermoeidheid en vertraging in het herstel.

Een positieve mentale houding en duidelijke doelen zijn essentieel voor het herstelproces. Oefeningen moeten doelgericht worden ingezet, met voldoende rusttijden en kleine stapsgewijze doelen.

Tips voor een positieve mindset

  • Stel realistische doelen: Kies kleine, meetbare doelen om het gevoel van vooruitgang te bevorderen.
  • Houd bij wat je bereikt: Noteer elke verbetering, hoe klein ook. Dit versterkt de motivatie.
  • Zoek ondersteuning: Werk samen met een fysiotherapeut of trainer om het herstel traject te optimaliseren.
  • Vertrouw op het herstelproces: De oplosfase is tijdelijk, en het lichaam heeft het vermogen om zichzelf te herstellen.

Conclusie

Kalk in de schouderpees is een veelvoorkomende aandoening die zich kan uiten in drie fasen: groei, rust en oplosfase. De behandeling varieert afhankelijk van de fase en de ernst van de klachten. Conservatieve behandelingen zoals oefentherapie en medicatie zijn vaak voldoende, maar in sommige gevallen is een barbotage of lavage nodig. Fysiotherapie speelt een cruciale rol in het herstel, met aangepaste oefeningen die gericht zijn op het verbeteren van de bewegingsmogelijkheid en de functie van de schouder.

Het belang van een positieve mindset en doelgerichte oefeningen kan niet worden onderschat. Door het herstelproces met een actieve en bewuste aanpak te benaderen, is het mogelijk om zowel fysieke als mentale obstakels te overwinnen.

Bronnen

  1. Erik Versluis, fysiotherapeut - Peesverkalking in de schouder
  2. NHG - Standaarden voor schouderklachten
  3. Het SchouderHuis - Kalk in de pees

Gerelateerde berichten