Achillespees Tendinopathie: Effectieve Beheersing via Excentrische Oefeningen

Achillespees tendinopathie is een veelvoorkomende aandoening, vooral bij sporters en mensen die hun fysieke activiteit plotseling verhogen. Het gaat om een overbelastingsblessure die zich manifesteert door pijn, stijfheid en eventuele zwelling in de achillespees. Deze aandoening kan zowel acute als chronische vormen aannemen, en vereist vaak een gerichte aanpak voor herstel en preventie. In dit artikel zullen we ons richten op de rol van excentrische oefeningen bij de behandeling van Achillespees tendinopathie, een aanpak die wordt ondersteund door wetenschappelijke studies en klinische ervaring.

Wat is Achillespees Tendinopathie?

De achillespees is de sterkste pees van het lichaam en verbindt de kuitspieren met het hielbeen. Bij Achillespees tendinopathie ontstaan microscheurtjes in de pees, wat kan leiden tot ontsteking (tendinitis) of degeneratie van de peesweefsels (tendinose). De klachten verschijnen meestal aan de achterkant van het onderbeen, net boven de hiel, en kunnen verergeren tijdens activiteit of na rustperiodes.

Deze aandoening is vooral prevalent bij hardlopers en sporters, maar ook bij mensen die plotseling hun bewegingsomvang vergroten of een verkeerde houding hebben. De aandoening kan variëren van lichte irritatie tot ernstige, chronische pijn die het dagelijkse functioneren belemmert.

Oorzaken en Risicofactoren

Achillespees tendinopathie ontstaat vaak als gevolg van een geleidelijke overbelasting van de pees. Dit hoeft niet altijd een zware training te zijn; zelfs een kleine verandering in intensiteit of frequentie kan voldoende zijn om klachten te veroorzaken. Risicofactoren zijn onder andere:

  • Verhoogde belasting door training of plotselinge toename van activiteit
  • Verkeerde houding of loopstijl
  • Onvoldoende warm-up of rekoefeningen
  • Schokabsorberende schoenen, die volgens onderzoek niet effectief zijn voor preventie
  • Een toegenomen cross-sectionaal oppervlak van de achillespees, gemeten met echografie
  • Een voorgeschiedenis van tendinopathie in de onderste extremiteit

Trainen in de winterperiode lijkt bovendien een verhoogd risico te geven vergeleken met trainen in de zomer, volgens een studie van Milgrom uit 2003.

Behandeling van Achillespees Tendinopathie

Acute vs. Chronische Tendinopathie

Bij acute tendinopathie verschijnen de klachten plotseling en reageren goed op rust, koelen en rekoefeningen. In de acute fase wordt vaak een combinatie van rust, NSAID’s (niet-steroïde ontstekingsremmers), en tijdelijke hakverhoging van 1 cm gedurende twee weken aangewend. Bij chronische klachten is een meer omvattende aanpak nodig.

Excentrische Oefeningen: De Beloftevolle Aanpak

Excentrische oefeningen, waarbij de pees langzaam wordt uitgerekt onder belasting, zijn gebleken effectief bij het herstellen van Achillespees tendinopathie. Een aantal studies toont aan dat een zeswekendurend excentrisch trainingsprogramma leidt tot aanzienlijke verbeteringen, met een langdurige effect op herstel, zoals beschreven in een onderzoek van Roos et al. uit 2004.

Deze oefeningen stimuleren de herstructurering van de peesweefsels en verbeteren de elastische eigenschappen van de pees. Excentrisch trainen zorgt voor een hogere belasting op de pees, wat leidt tot een adaptatieproces dat de pees sterker en minder gevoelig maakt voor verdere blessures.

Een voorbeeld van een excentrische oefening is het stapje op een bank of stoel, waarbij men zich langzaam omlaag laat zakken met een focus op het controle van de beweging. De herhaling van deze oefening dient geleidelijk opgebouwd te worden, in overleg met een fysiotherapeut.

Combinatie van Behandelingen

Bij chronische tendinopathie is het vaak noodzakelijk om meerdere behandelingen te combineren. Dit kan bijvoorbeeld rekoefeningen, excentrisch trainen, het gebruik van een sok voor de achillespees, en balans- en stabiliteitsoefeningen omvatten. Ook is het belangrijk om eventuele onderliggende factoren, zoals verkeerde loopstijl of voetproblemen, aan te kaarten.

Rol van Fysiotherapeutische Behandeling

Fysiotherapeutische behandeling speelt een cruciale rol bij het verlichten van de symptomen en het bevorderen van herstel. Een fysiotherapeut kan een persoonlijk oefenprogramma opstellen dat aansluit bij de ernst van de aandoening en de persoonlijke fysieke conditie. Daarnaast kan hij of zij hulp bieden bij het herstellen van bewegingscontrole, stabiliteit en lichaamsbewustzijn, die vaak aangetast zijn bij langdurige blessures.

Psychologische Aspekten en Motivatie

Hoewel dit artikel zich vooral richt op fysiologische en therapeutische aspecten, is het ook belangrijk om de psychologische dimensie van herstel te erkennen. Pijn en beperkingen kunnen leiden tot frustratie, verminderde motivatie en zelfs angst voor het opnieuw opleiden. Een mentale aanpak die gericht is op kleine, haalbare doelen en positieve herinneringen aan het sporten, kan hierin een grote rol spelen.

Het gebruik van een "pain-monitoring model", waarbij de patiënt geleidelijk aan de oefeningen wordt toegelaten op basis van pijnniveau, heeft in studies zoals die van Silbernagel et al. uit 2007 laten zien dat het mogelijk is om het sporten voort te zetten tijdens de herstelperiode, mits de belasting goed wordt beheerst.

Preventie en Langdurige Beheersing

Hoewel excentrische oefeningen en andere fysiotherapeutische interventies effectief zijn, is het belangrijk om ook te denken aan preventie. Hoewel schokabsorberende schoenen en warming-up niet effectief blijken voor preventie, is het wel belangrijk om trainingen geleidelijk op te bouwen en te zorgen voor voldoende rekoefeningen.

Een hardloop opbouwschema dat gericht is op toename van volume is volgens onderzoek niet effectiever dan een programma gericht op intensiteit. Het is daarom essentieel om te luisteren naar je lichaam en eventuele klachten niet te negeren.

Voeding en Herstel

Hoewel de beschikbare informatie over voedingsaspecten bij Achillespees tendinopathie beperkt is, is het wel belangrijk om rekening te houden met een voeding die ondersteunt bij herstel van weefsels. Een dieet rijk aan eiwitten, vitamine C, en zink kan bijdragen aan de herstructurering van peesweefsels. Bovendien kan een goede hydro-electrolytbalans, ondersteund door voldoende water en elektrolyten, bijdragen aan de algemene fysieke conditie en herstel.

Conclusie

Achillespees tendinopathie is een veelvoorkomende aandoening die zowel fysieke als psychologische gevolgen kan hebben. Excentrische oefeningen zijn een beloftevolle aanpak die wordt ondersteund door wetenschappelijke studies en klinische ervaring. Deze oefeningen bevorderen de herstructurering van de peesweefsels en verbeteren de elasticiteit, wat essentieel is voor herstel.

Naast excentrisch trainen is het belangrijk om andere aspecten van de aandoening aan te kaarten, zoals rekoefeningen, stabiliteit, voeding, en mentale motivatie. Een persoonlijk afgestemde aanpak, in samenwerking met een fysiotherapeut, kan het herstelproces versnellen en het risico op recidief verminderen.

Bij chronische klachten is het vaak noodzakelijk om meerdere behandelingen te combineren, en is een langdurige aanpak essentieel. Preventie speelt eveneens een rol, vooral door trainingen geleidelijk op te bouwen en de lichaamsbelasting te beheersen.

Bronnen

  1. Roos, E. M., Engström, M., Lagerquist, A., & Söderberg, B. (2004). Clinical improvement after 6 weeks of eccentric exercise in patients with mid-portion Achilles tendinopathy - A randomized trial with 1-year follow-up. Scand J Med Sci Sports, 14(5), 286-295.
  2. Seeger, J. D., West, W. A., Fife, D., Noel, G. J., Johnson, L. N., & Walker, A. M. (2006). Achilles tendon rupture and its association with fluoroquinolone antibiotics and other potential risk factors in a managed care population. Pharmacoepidemiol Drug Saf, 15(11), 784-792.
  3. Sierevelt, I., van Sterkenburg, M., Tol, H., van Dalen, B., van Dijk, N., & Haverkamp, D. (2018). Dutch version of the Victorian Institute of Sports Assessment-Achilles questionnaire for Achilles tendinopathy: Reliability, validity and applicability to non-athletes. World J Orthop, 9(1), 1-6.
  4. Silbernagel, K. G., Thomee, R., Eriksson, B. I., & Karlsson, J. (2007). Continued sports activity, using a pain-monitoring model, during rehabilitation in patients with Achilles tendinopathy: a randomized controlled study. Am J Sports Med, 35(6), 897-906.
  5. Silbernagel, K. G., Thomeé, R., Thomeé, P., & Karlsson, J. (2001). Eccentric overload training for patients with chronic Achilles tendon pain--a randomised controlled study with reliability testing of the evaluation methods. Scand J Med Sci Sports, 11(4), 197-206.
  6. Wilson F, Walshe M, O’Dwyer T, et al. Exercise, orthoses and splinting for treating Achilles tendinopathy: a systematic review with meta-analysis. British Journal of Sports Medicine 2018;52:1564-1574.
  7. Alfredson H, Cook J. (2006). Pain in the Achilles region. Clinical Sports Medicine. 3rd ed. Sydney: McGraw-Hill, 2006
  8. Fredberg, P., et al. (2008). Risk factors for Achilles tendinopathy in a military population. Scand J Med Sci Sports.
  9. Milgrom, C., et al. (1992). Achilles tendon rupture in young, active men. N Engl J Med.
  10. Pope, R. H., et al. (1998). Achilles tendon rupture: a 5-year review. J Bone Joint Surg Am.
  11. Van Mechelen, W., et al. (1993). Incidence and severity of sports injuries. Sports Med.
  12. Bonanno, D., et al. (2018). Effect of prefabricated insoles on Achilles tendinopathy: A systematic review. J Orthop Sports Phys Ther.
  13. Larsen, J., et al. (2002). Achilles tendinopathy in runners. Br J Sports Med.
  14. Ramskov, D., et al. (2018). Load management in runners: a systematic review. Sports Health.
  15. Van Ginckel, A., et al. (2009). Gait characteristics in runners with Achilles tendinopathy. Gait Posture.
  16. Milgrom, C., et al. (2003). Achilles tendinopathy and the effect of season. Scand J Med Sci Sports.
  17. Ooi, S., et al. (2016). Achilles tendon cross-sectional area and risk of tendinopathy. J Orthop Sports Phys Ther.
  18. Docking, S. I., et al. (2019). Risk factors for Achilles tendinopathy in military personnel. Scand J Med Sci Sports.
  19. Hirschmuller, A., et al. (2012). Recurrence of lower extremity tendinopathy. J Orthop Sports Phys Ther.
  20. Owens, B. D., et al. (2013). Achilles tendinopathy recurrence in athletes. J Athl Train.
  21. Barge-Caballero, I., et al. (2008). Achilles tendon rupture in heart transplant recipients. Am J Transplant.

Gerelateerde berichten